|
|
|
|||||
|
Muzeum im. Oskara
Kolberga w Przysusze
Oddział Muzeum Wsi Radomskiej w Radomiu 26-400 Przysucha, Al. Jana Pawła II/11 tel. (48) 675 22 48 fax.
(48) 675 22 48 e-mail: muzeumok@ra.onet.pl |
||||||
|
Oferta wydawnictw |
Wydarzenia - zapowiedzi |
|||||
|
Godziny otwarcia Poniedziałek-piątek
- 8.00 -15.00 W
bieżącym roku Muzeum nieczynne: Wielkanoc,
Boże Ciało; 15
VIII; 1 i 11 XI; 24, 25 XII. Ceny biletów normalny
- 4 zł
Siedzibą Muzeum jest zabytkowy dwór Dembińskich,
wzniesiony ok. 1870 roku.
Wystawa biograficzna
„Oskar Kolberg (1814-1890). Etnograf, folklorysta, kompozytor”
Ekspozycja
stała, aranżowane wnętrza XIX-wiecznego dworu (salonu i gabinetu)
Stałą
ekspozycja historyczna |
Muzeum im. Oskara Kolberga w
Przysusze zostało otwarte w 1990 r. z okazji jubileuszu 100 rocznicy śmierci
uczonego, etnografa, folklorysty, kompozytora. Idea utworzenia instytucji muzealnej
pojawiła się wcześniej, w środowisku Przysuskiego Towarzystwa Kulturalnego. W
latach siedemdziesiątych rozpoczęto gromadzenie materiałów kolbergowskich i
eksponatów etnograficzno-historycznych z okolic Przysuchy. Zbiory
prezentowano na wystawach w miejscowej bibliotece i w zabytkowym lamusie
dworskim (1974 – 1978). W roku 1979 przekazano kolekcję do Muzeum Ludowych
Instrumentów Muzycznych w Szydłowcu, w Przysusze utworzono oddział muzealny.
Rozpoczęto remont dworu Dembińskich, przeznaczając jego najstarszą, parterową
część na siedzibę muzeum biograficznego Kolberga. Od 1992 r. Muzeum im.
Oskara Kolberga w Przysusze jest Oddziałem Muzeum Wsi Radomskiej w Radomiu. Muzeum tworzy kolekcję
dokumentującą postać Oskara Kolberga (1814-1890), jego twórczość i
oddziaływanie spuścizny naukowej, badawczej i artystycznej na współczesność i
przyszłość. Specyfika zbiorów tego muzeum oraz sposobu prezentacji
niematerialnych wartości kultury i nauki wynika z postawy życiowej Kolberga,
który jako przedstawiciel XIX-wiecznej humanistyki, był człowiekiem bez
reszty oddanym swoim zainteresowaniom i pracy, który posiadany kapitał własny
przeznaczył na działalność naukowo-badawczą i edytorską, pozostawił po sobie
ogromnej wartości spuściznę naukową w postaci zapisanego lub zadrukowanego
papieru i stosunkowo niewiele śladów materialnych. Ograniczone możliwości
gromadzenia i udostępniania materiałów kolbergowskich (zarówno rękopisów,
pierwodruków, ikonografii jak i realiów) wynikają z rozproszenia ich podczas
wojen oraz z utworzenia Muzeum dopiero w stulecie śmierci uczonego. Najważniejszą formą udostępniania
muzealnej kolekcji jest wystawiennictwo, którego istotnym uzupełnieniem są
publikacje, programy edukacyjne, działania o charakterze artystycznym
(koncerty). Wystawa biograficzna „Oskar Kolberg (1814-1890).
Etnograf, folklorysta, kompozytor” stanowi podstawę programu ekspozycyjnego.
Pozostałe przedsięwzięcia wystawiennicze zarówno o charakterze trwałym jak i
czasowym są w stosunku do niej uzupełniające. Ekspozycja ta przedstawia życie
i okresy twórczości Oskara Kolberga: jego rodzinę i dzieciństwo, związki z
Przysuchą (miejscem urodzenia), lata nauki i młodość w środowisku
warszawskim, pracę kompozytora i krytyka muzycznego, jego twórczość
naukowo-badawczą w dziedzinie etnografii i folklorystyki, działalność
edytorską, realizację programu „Lud”, okres spędzony w Modlnicy i ostatnie lata
życia w Krakowie. Wystawa daje obraz XIX-wiecznej sytuacji historycznej i
kulturowej, podkreśla, w jaki sposób dzieło Kolberga scalało polską kulturę
podzieloną przez zaborców, wskazuje na jej różnorodność. W stałej ekspozycji
prezentowane są materiały rękopiśmienne Kolberga (zapisy terenowe i materiały
przygotowane do druku, korekty autorskie tomów „Ludu”, korespondencja, jego
szkice i rysunki terenowe), pierwodruki „Ludu” i publikacje artykułów w
XIX-wiecznych czasopismach, materiały
ikonograficzne z epoki. Ekspozycja szczególnie podkreśla muzyczne
wykształcenie i pasje Kolberga oraz romantyczny rodowód jego zainteresowań
folklorem. Jest przepojona elementami muzyki, zarówno ludowej, pozostającej
przedmiotem dokumentacji i badań Kolberga, jak również jego własnych
kompozycji. Dopełnieniem ekspozycji
biograficznej są stylowo aranżowane wnętrza: gabinetu, które daje wyobrażenie
o wyglądzie gabinetu-pracowni uczonego humanisty i salonu uwidaczniającego
wyposażenie typowe dla zamożnego dworu z 2 poł. XIX wieku. Wyodrębnioną przestrzennie część
stałej wystawy stanowi ekspozycja poświęcona historii Przysuchy na przełomie
XVIII i XIX wieku (zasięgiem chronologicznym obejmująca czas pobytu w
Przysusze rodziny Kolbergów w latach 1810-1819). Zaprezentowano na niej kopie
dokumentów, fotografie i materiały ikonograficzne pozyskane z archiwów,
zbiorów bibliotecznych i muzealnych oraz z zasobów rodziny Dembińskich
(związanych z Przysuchą od pocz. XVIII w. do 1945 r): min. najstarsze
dokumenty dotyczące lokacji miasta (np. kopia przywileju Augusta III z 16
stycznia 1745 r.), ikonografię Przysuchy, mapy, źródła do dziejów
gospodarczych klucza przysuskiego w XVIII i XIX wieku, portrety Urszuli,
Franciszka, Ignacego i Amelii Dembińskich, fotografie ich dworów i pałaców (w
Rusinowie i Szczekocinach), fundowanych przez Urszulę Dembińską kościołów i
pomników nagrobnych (Sędziszów, Szczekociny, Przysucha). Program stałych ekspozycji
muzealnych uzupełniają i wzbogacają wystawy czasowe, najczęściej
etnograficzne, również z zakresu sztuki oraz lokalnej historii Przysuchy i
okolic. Ekspozycje zmienne są podstawową formą popularyzowania działalności
Muzeum i decydują o bieżącej atrakcyjności oferty muzealnej dla środowiska
lokalnego i regionu. |
|||||
|
|
|
|||||
